مغالطه تجددگرایی / مغالطه ناشی از یک پیش فرض نادرست

 ما اغلب ، هم اطمینان و امنیت امور قدیمی و سنتی را می‌خواهیم و هم آراستگی و درخشش امور جدید و مطابق با روز را.

هریک از این گرایشات ، اگر باعث کنار گذاشتن منطق و استدلال در نقد و بررسی های ما شوند ، موجب ارتکاب ، مغالطه خواهند بود.

  تجدد در نقطه مقابل سنت گرایی قرار دارد و مبتنی بر این است که:

 همه چیز الزامن در حال رشد و پیشرفت می باشد ، به همین علت هر چیز نویی که خبر از رشد و پیشرفت بیشتر دهدو باید پذیرفته شود.

مثال:

ما ازین پس بیشتر غذاهای خود را مطابق با بهترین شیوه های طبخ غذا ، یعنی شیوه‌های جدید ، تهیه خواهیم کرد.

ریشه های تاریخی اندیشه تجدد را می‌توان در دو مرحله جستجو کرد:

یکی پایان قرون وسطی و آغاز رنسانس که زدودن گرد و غبار سنگین چندصدساله که همه چیز را فرا گرفته بود و پیدایش انقلاب صنعتی و حرکت وجهش در علوم تجربی

نقطه عطف تاریخی دیگر در مسئله ی تجدد ، شخصیت و اندیشه‌های هگل است که به مسئله پیشرفت و تکامل جنبه ی فلسفی بخشید.

نمونه بارز این تفکر در میان مکاتب فکری ، از سوی مارکسیست ها ابراز شد که با اخذ فلسفه ی هگلی ، معتقد بودند هر نویی از هر کهنه ای بهتر است.

بطور طبیعی یکی از زمینه هایی که ارتکاب مغالطه تجدد شیوع بسیاری دارد آگهی تجاری ، تبلیغات و تلاش برای به فروش رساندن هرچه بیشتر کالاهای تازه تولید شده است .

در این زمینه سیطره و تبلیغات بر افکار مردم باعث شده که جدید بودن یک کالا الزامن به معنای بهتر بودن آن فهمیده شود.

تبلیغات این چنین وانمودمیکنندکه کارخانه ها همواره با تولیدات جدید خود، محصولات بهتر و پیشرفته‌تری را به بازار عرضه می کنند.

پودر لباسشویی جدید

خمیر دندان جدید

خودکار جدید

 پارچه جدید و غیره

 همه و همه به دلیل جدید بودنشان، خوب و با کیفیت بهتر و بالاتر هستند.

زمینه مهم دیگر مغالطه تجدد به ویژه در کشورهای جهان و کشورهای مسلمان ست.

 در این میان عده‌ای دچار مغالطه سنت گرایی شده و به طور کلی از همه ی اندیشه ها و ارزش های قدیمی و سنتی طرفداری کرده و مهر بطلان به هر چیز جدید زده اند. 

از سوی دیگر ، بعضی آنها را متحجر و کهنه پرست نامیده اند و معتقدند هر چیز سنتی را باید به زباله دان تاریخ انداخت.

سخنان سیدحسین تقی زاده از سران روشنفکری مشروطه ، در آغاز نهضت نمونه ای از مغالطه تجدد است.

او زمانی گفته بود:

"برای ترقی کردن باید از فرق سر تا پا فرنگی‌ شد."

البته وی پس از مدتی این سخنان خود را پس گرفت و اساسا منتقد آن تفکر شدن و بیان کرد:

"بدبختانه ما نه تمدن ظاهری فرنگستان را گرفتیم نه تمدن معنوی آن را، از تمدن ظاهری جز فحشا و قمار و لباس میمون صفت و خودآرایی با وسایل وارده از خارج و از تمدن باطنی آن‌ها نیز چیز نیاموختیم جز آنکه انکار ادیان را بدون ایمان به یک اصل و یک عقیده معنوی (فلسفه ی جایگزین که )فرنگی مآبان ما آموختند."

نمونه ی دیگر رویکرد مدافعان تفکران مبهم ، بی پایه پست مدرنیسم است که گمان میکنند چون این تفکرات پس از تفکرات مدرن به عرصه محافل روشنفکری آمده الزامن محتوای عمیق تری دارد .

نقد مضامین فکری پست مدرن (نظریات کوهن ، فایرابند ، لکان و ...) را در کانال اصلی با هشتگ چرندیات پست_مدرن دنبال کنید.

 نتیجه:

 همانطور که بارها تذکر داده شد برای هر اندیشه ای تنها باید به محتوای آن توجه کرد و منطق و استدلال را به عنوان موید آن برگزید نه هر چیز دیگری ، مانند جدید بودن یا قدیمی بودن.