جشن تایپوسام هندو ها با سوراخ کردن بدن

اطلاعات بیشتر در رابطه با تایپوسام جشنواره تایپوسام،خدای موروگان،آداب و رسوم تایپوسام،کاوادی،غارهای باتو،جشن‌های هندو،سوراخ کردن بدن در تایپوسام،رژه تایپوسام،تاریخچه تایپوسام،آیین‌های مذهبی تایپوسام،تزیینات تایپوسام،شور و شوق تایپوسام،پیشنهادات سفر به تایپوسام،دستگاه‌های سنتی تایپوسام،سنت‌های فرهنگی تایپوسام،جشن‌های مذهبی در مالزی،تجربه‌های شخصی از تایپوسام،معبد موروگان،زائران تایپوسام به سایت ناتیلوس مراجعه کنید.

تایپوسام

جشنواره هندو تایپوسام: معانی عمیق در سوراخ کردن بدن 

جشنواره تایپوسام

جشنواره هندو تایپوسام

در روز تایپوسام، اکثر متعهدان خدای موروگان به او میوه‌ها و گل‌هایی با رنگ زرد یا نارنجی – رنگ مورد علاقه او – تقدیم می‌کنند و همچنین خود را با لباس‌هایی به همان رنگ زینت می‌دهند. بسیاری از متعهدان شیر، آب، میوه‌ها و گل‌های تقدیمی را در سطل‌هایی که از یک یوغ آویزان شده‌اند حمل می‌کنند و آن‌ها را روی شانه‌های خود به معابد مختلف موروگان، دور و نزدیک می‌برند. این سازه چوبی یا بامبو، که به نام کاوادی شناخته می‌شود، با پارچه پوشیده شده است و با پرهای طاووس - وسیله خدای موروگان - تزئین شده است.

خدای موروگان

تایپوسام در جنوب ناتیلوسی آسیا

جشن‌های تایپوسام در مالزی و سنگاپور به دلیل شور و شوق جشن خود شناخته شده‌اند. معروف‌ترین زیارت کاوادی در روز تایپوسام در غارهای باتو در مالزی برگزار می‌شود، جایی که تعداد زیادی از متعهدان به سمت معبد موروگان در رژه حرکت می‌کنند و کاوادی را حمل می‌کنند.

آداب و رسوم تایپوسام

این جشنواره هر ساله بیش از یک میلیون نفر را در غارهای باتو در نزدیکی کوالالامپور جذب می‌کند که چندین زیارتگاه هندو و مجسمه 42.7 متری (140 فوتی) خدای موروگان که در ژانویه 2006 رونمایی شد را در خود جای داده است. زائران باید 272 پله را برای دسترسی به معبد روی تپه بالا بروند. بسیاری از خارجی‌ها نیز در این زیارت کاوادی شرکت می‌کنند. از جمله قابل توجه کارل ودی‌ولا بل استرالیایی است که بیش از یک دهه است در این زیارت شرکت می‌کند و رینر کریگ آلمانی که در دهه 1970 اولین کاوادی خود را انجام داد.

کاوادی

غارهای باتو

بدن خوار کردن در تایپوسام

بسیاری از متعهدان متعصب تا حدی بدن خود را شکنجه می‌دهند تا خدای موروگان را راضی کنند. بنابراین یک ویژگی اصلی جشن‌های تایپوسام ممکن است سوراخ کردن بدن با قلاب‌ها، سیخ‌ها و نیزه‌های کوچک به نام vel باشد. بسیاری از این متعهدان حتی با قلاب‌هایی که به بدنشان وصل شده است، ارابه‌ها و اجسام سنگین را می‌کشند. بسیاری دیگر زبان و گونه‌های خود را سوراخ می‌کنند تا سخن گفتن را مانع شوند و از این طریق تمرکز کامل بر پروردگار را به دست آورند. اکثر متعهدان در حین چنین سوراخ کردن، به دلیل کوبیدن و سرود مداوم "vel vel shakti vel"، وارد یک حالت خلسه می‌شوند.

جشن‌های هندو

سوالات متداول درباره جشن تایپوسام هندو ها با سوراخ کردن بدن

1. جشن تایپوسام چه زمانی برگزار می‌شود؟

جشن تایپوسام معمولاً در ماه ژانویه یا فوریه برگزار می‌شود و تاریخ دقیق آن بر اساس تقویم هندو تعیین می‌شود.

2. چرا پیروان خدای موروگان بدن خود را سوراخ می‌کنند؟

پیروان خدای موروگان برای نشان دادن ایمان و فداکاری خود و به منظور کسب برکت و شفای روحی و جسمی بدن خود را سوراخ می‌کنند.

3. کاوادی چیست و چه نقشی در جشن تایپوسام دارد؟

کاوادی سازه‌ای چوبی یا بامبو است که پیروان آن را با میوه‌ها و گل‌ها تزئین کرده و بر دوش خود حمل می‌کنند تا نشان‌دهنده فداکاری و ارادت به خدای موروگان باشد.

4. جشن تایپوسام در کجا بیشتر مشهور است؟

جشن تایپوسام به‌ویژه در مالزی و سنگاپور مشهور است، به‌ویژه در غارهای باتو که میلیون‌ها زائر در این روز به آنجا می‌روند.

5. آیا جشن تایپوسام فقط مخصوص هندوهاست؟

اگرچه جشن تایپوسام یک جشن هندو است، اما بسیاری از غیر هندوها نیز از فرهنگ و سنت‌های آن استقبال کرده و در آن شرکت می‌کنند.

سخن پایانی

در پایان، جشنواره تایپوسام به عنوان یک رویداد مذهبی و فرهنگی غنی، نمادهای عمیق از ایمان، فداکاری و همبستگی اجتماعی را به نمایش می‌گذارد. این جشن نه تنها فرصتی برای پیروان خدای موروگان است تا ارادت خود را ابراز کنند، بلکه همچنین به جهانیان این امکان را می‌دهد که با فرهنگ و سنت‌های هندو آشنا شوند.آیین‌های متنوع و رنگارنگ این جشن، از حمل کاوادی گرفته تا سوراخ کردن بدن، نشان‌دهنده عزم و اراده‌ای است که پیروان در راستای تقرب به خداوند دارند. غارهای باتو و سایر معابد نیز به عنوان مکان‌های مقدس، میزبان میلیون‌ها زائر از سرتاسر جهان هستند که هر یک با داستان‌ها و تجربه‌های خود به این مکان‌ها می‌آیند. تایپوسام یادآور آن است که ایمان می‌تواند شکلی از عشق و تعهد باشد، که فراتر از مرزها و تفاوت‌ها، انسان‌ها را به هم پیوند می‌زند. امید است که این جشنواره با ادامه این سنت‌های زیبا، نه تنها در قلب پیروان، بلکه در قلب همه انسان‌ها جایگاه ویژه‌ای داشته باشد و به عنوان نمادی از صلح و همبستگی جهانی به یادگار بماند.

گردآوری: بخش فرهنگ و هنر ناتیلوس