حــزب اتحــاد ملــت در تحلیل مرحله اول انتخابات ریاستجمهوری و در دعوت مردم به حضور در دور دوم، بیانیه صادر و تأکید کرد: فریاد شما در هشتم تیر بلندتر از آن است که کسی نشنیده باشد، ۱۵ تیر اما موعد تغییر است.
حــزب اتحــاد ملــت در تحلیل مرحله اول انتخابات ریاستجمهوری و در دعوت مردم به حضور در دور دوم، بیانیه صادر و تأکید کرد: فریاد شما در هشتم تیر بلندتر از آن است که کسی نشنیده باشد، ۱۵ تیر اما موعد تغییر است.
در متن این بیانیه آمده است: «ملت بزرگ ایران با رفتار حسابشده، چه در قالب ریختن رأی خود به صندوقها و چه امتناع از مشارکت در انتخابات، تلاش کرده است خواسته خود برای تغییرات را به کوتاهترین، موجزترین و رساترین زبان مدنی ممکن به گوش همه جریانهای سیاسی برساند. جریانی که بیشتر مناصب و مجراهای قدرت را در دست دارد و با تمام توش و توان خود در انتخابات حاضر شده بود، حداکثر 20 درصد آرای ملت را به دست آورد که آنهم در وضعیت دسترسی برابر به منابع و فرصتها، بسیار کمتر از این خواهد بود».
در بخشی دیگر آمده است: «آنها همواره این امید را داشتهاند که در شرایط مشارکت کم مردم در انتخابات، شانس پیروزی داشته باشند، اما این بار در کمترین میزان مشارکت نیز از موفقیت بازماندند». اتحاد ملت در ادامه آورده: «رأی آقای دکتر مسعود پزشکیان، بهعنوان نامزد جریان منتقد وضع موجود، بهرغم عدم مشارکت بخشی از مردم که بسیاری از آنها جزئی از پایگاه اجتماعی اصلاحات و تحولخواه مدنی کشور محسوب میشوند، عددی قابل اعتنا و افتخارآمیز است.
اگرچه همه اختیار چنین سیاستهایی در دست دولت نیست، اما آیا آنچه پس از سال 1400 با زنان و دختران در خیابانها شد و به بهانه آن مردم را در برابر مردم قرار دادند و کسبوکار بسیاری از آنها را دچار مشکل کردند، با پیش از آن قابل مقایسه است؟ امروز که رقیب آقای دکتر پزشکیان موی زنان را عمق راهبردی میداند، باید بزرگی و عمق خطر را بسیار جدیتر گرفت.
به نهاد دانشگاه بنگریم. در دوره اخیر با اساتید برجسته و مورد اقبال دانشجویان چه برخوردی شد؟ آیا این وضعیت با پیش از آن قابل مقایسه است؟ درباره هنرمندان نیز وضعیت به همینگونه است. سینمای فاخر و عمیق و انسانی ایران که در جهان فرهنگسازی میکرد و مایه افتخار و سربلندی ایرانیان بود، مدتهاست به خاطرهها پیوسته است. چند وقت است از یک تریبون رسمی نزدیک به ادبیات و مطالبات اکثریت 80درصدی مردم صدایی درنیامده است».
در ادامه بیانیه تأکید شده است: «هرکس که دل در گرو تغییر این شرایط و تحول در شرایط موجود دارد و آن را دفعتا و بهطور ناگهانی ناممکن یا بسیار پرهزینه میداند، فرصت بر سر کار آمدن یک دولت معتدل، ملی و مردمی را که به برداشتن گامهای تدریجی برای تغییر مساعدت فراوانی میکند، نادیده نمیگیرد.
با انتخاب آقای دکتر پزشکیان، تحول ناگهانی رخ نخواهد داد، اما زمینه برای مشارکت و نقشآفرینی فعالان در گروههای اجتماعی و اقشار مختلف فراهمتر از قبل خواهد شد. ارتباط با دنیا عقلانیتر و فرصتهای بیشتر و بهتری برای کشور در نظام بینالملل فراهم میشود. فرصتی که امروز پیشروی ما قرار دارد، بزنگاهی است که اگر از آن بگذریم، معلوم نیست دوباره و در چه زمانی بازگردد. گام نهادن در این راه، مانع هیچگونه مقاومت و کنشگری و تحولخواهی مدنی دیگری نیست، بلکه مقوم آنهاست».
