آیا زیرساخت‌های سایبری آمریکا را نیروهای مسلح آن اداره می‌کنند؟

شبکه هوشمند سوخت، آن‌قدر برای مسئولان جمهوری اسلامی مهم و راهبردی حساب می‌شود که از ابتدا آن را نه‌تنها از اینترنت جدا کرده‌اند، بلکه حتی این شبکه سوخت، روی شبکه ملی اطلاعات (مشهور به اینترنت ملی) هم قرار ندارد و زیرساخت مستقل خود را دارد.

قرارگاه سایبری سازمان پدافند غیرعامل ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، از سال ۱۳۹۳ وظایفش مشخص شده از جمله «پدافند سایبری از زیرساخت‌های اساسی کشور متناسب با سطح اهمیت آنها، دفاع هوشمندانه چند لایه و اثربخش از سرمایه‌های سایبری کشور و صیانت، پدافند، پایدارسازی و استحکام زیست بوم سایبری و سرمایه های ملی سایبری کشور». بنابراین در این حمله به یکی از استراتژیک‌ترین زیرساخت‌های جمهوری اسلامی، بخشی از قصور و مشکل به ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی برمی‌گردد.

تقریبا در هر کشوری که اینترنت آزاد است، چنین چیزی نیست و نیروهای مسلح، وظیفه کنترل سرورهای حیاتی یا زیرساخت تامین اینترنت و خدمات بر بستر شبکه را برعهده ندارند و در نهایت همان‌طور که در وظایف ستاد فرماندهی سایبری ایالات متحده آمده‌است، تنها مسئول سرورها و شبکه وزارت دفاع آن کشور هستند.

در ایران نیز مانند ایالات متحده که آژانس امنیت سایبری و زیرساخت دارد، سال‌هاست که قرارگاه سایبری سازمان پدافند غیرعامل، زیر نظر ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، با وظایف مشابه وجود دارد و مسئولیت تامین امنیت فضای سایبری در عمیق‌ترین لایه‌های فضای مجازی را برعهده دارد. اما در آمریکا، در لایه‌های بالاتر اینترنت مانند خدمات زیرساختی و ارتباطی، این خود شرکت‌ها هستند که مسئول تامین امنیت هستند.

همان‌طور که نیروهای مسلح در دنیای حقیقی از خاک یک کشور دفاع می‌کنند و در عین حال کنترلی بر املاک مردم در آن کشور ندارند، نیروهای سایبری ایالات متحده هم از فضای مجازی و زیرساخت‌های خدماتی و اینترنتی آن کشور دفاع می‌کنند و در عین حال کنترلی بر زیرساخت‌های خدماتی و اینترنتی آن کشور ندارند.

براین اساس ما به این توییت رائفی‌پور که: «زیرساخت‌های سایبری کشور هرچه سریعتر باید بومی شده و زیر نظر ستاد کل نیروهای مسلح قرار گیرد. همانطور که در بسیاری از کشورها از جمله آمریکا اینگونه است.» نشان «نادرست» می‌دهد.