آتش بس درفضای سیاسی کشور

فقرهمچنان درحال گسترش است؛ سیاست خارجی تخاصم-محور و طلبکار ازهمه همچنان ادامه دارد؛ تورم، گرانی، بیکاری سایه‌شان مستدام است و...صد البته که اگرقرارباشد تغییراتی هم بوجودآید، دست‌کم ظرف چند ماه نمی‌توان انتظار زیادی داشت. اما یک فضای سیاسی به دوراز تنش و تخاصم هر روز بیشتر احساس میشود.

در چهار سالِ دومِ روحانی بخصوص دردوسال آخرآن، آتشِ سنگین توپخانه تندروها یکسره دولت را گلوله باران میکرد. انقلابیون شبانه روز و بی‌وقفه درتلاش بودند تا همه مشکلات وکمبودها را برسردولت روحانی بریزند.ازکمبود واکسن کرونا گرفته تا گرانی مرغ و تخم مرغ،تا ریزگردها،بحران آب خوزستان،خشک شدن زاینده رود تا آلودگی هوا و خروج آمریکایی ها از برجام ... جملگی محصول بی تدبیری های دولت روحانی بودند.

اصراربردشمنی باغرب وآمریکاستیزی، هزینه‌های سنگین هسته‌ای و نظامی، اصرار برصدورانقلاب ونابودی اسرائیل، گذاردن همه تخم مرغ‌هایمان درسبد روسیه وچین، حضورنظامی پرهزینه ودرعین حال بی حاصل درسوریه،یمن،لبنان و....نقشی درمشکلات کشورنداشتند. مشکل هرچه بود ازبی‌کفایتی دولت روحانی بود. مردم یا دست کم بسیاری ازمردم واقعا دیگرازآن جنگ روانی خسته شده بودند.گویی تندروها میخواستند ازآن ۲۴میلیون که به روحانی رای داده بودند انتقام بگیرند وبانها القاء کنند که هربلایی برسرتان دارد میایدمقصرخودتان بودید که به روحانی رای دادید.حالا هم بکشید تا درس عبرتی برایتان بشود که دیگربا طناب پوسیده اصلاح طلبان به چاه نروید و فریب امثال صادق زیباکلام را نخورید که کشاندتان پای صندوق که به روحانی رای بدهید. واقعا مردم گیج و مستاصل شده بودند.هرروزدهها ها دشنام برایم درفضای مجازی میآمد که ما فریب تورا خوردیم و به روحانی رای دادیم.

بنظرمیرسد که با قبضه قدرت توسط تندروها آن کارزار روانی فیصله پیدا کرده و یک حالت آرامش درجامعه بوجود آمده. تندروها دیگر اصراری ندارند که همه مصیبت های مملکت را برگردن بخش انتخابی بیاندازند چون نه تنها بخش انتخابی، بلکه کل حاکمیت دیگراز آن خودشان شده.