هرقدر که میگذرد معلوم میشود انقلابیون، هیچ برنامه‌ایی پیرامون موضوع هسته‌ایی ندارند

بنظرنمیرسد انقلابیون اساسا سیاست مشخصی پیرامون مذاکرات هسته ای داشته باشند.با اینکه از فروردین ماه که مشخص شد آقای رئیسی قصد شرکت در انتخابات دارند معلوم بود که رئیس جمهور بعدی خواهند بود،مع ذالک هرقدر که میگذرد بیشتر مشخص میشود که انقلابیون تندرو هیچ نقشه راه و دستور العمل مشخصی متفاوت از دولت روحانی در خصوص پرونده هسته ایی ندارند.آیاخواهان ادامه مذاکرات هستند؟معلوم نیست.

آیانمیخواهند دیگر مذاکره کنند؟معلوم نیست.آیاتوافقات قبلی را که بدنبال سه ماه مذاکرات توسط تیم اقای عراقچی صورت گرفت را قبول دارند؟معلوم نیست.قبول ندارند؟معلوم نیست.اگر بنا به مذاکره باشد،آیا همان تیم قبلی عهده دار مذاکرات خواهند بود،یا آقایان سعیدجلیلی-علی باقری مذاکرات را انجام خواهند،یا اساسا افراد دیگری انتخاب شده اند؟هیچکدام اینها هم معلوم نیست.

بلاتکلیفی و بی برنامگی دولت آقای رئیسی در خصوص موضوع هسته ایی درحقیقت پیرامون مسئله ایی هست که اگر نگفته باشیم مهم ترین مسئله کشور،دست کم یکی از مهم ترین مسائل کشور است.تنها نکته مشخصی که گفته شده این بوده که ایران نیاز به دو سه ماه زمان دارد و زیر فشار و تهدید حاضر به مذاکره نیست.در حالیکه همانطور که گفتیم انقلابیون از فروردین ماه میدانستند که هسته ایی مهم ترین پرونده کشور هست.

  

علت اصلی بی برنامگی تندروها پیرامون مسئله هسته ایی باز میگردد به موضع گیریها و عملکرد آنان در هشت سال ریاست جمهوری اقای روحانی.هر اقدامی،هر سیاستی و هر برنامه ایی که دولت قبلی پیرامون هسته ایی باجرا درآورد،تندروها فریاد "واخیانتا" سر دادند.مذاکرات را گفتند خیانت است؛برجام را گفتند خیانت است؛ توافق با آژانس را گفتند خیانت است.....وحالا مانده اند که با خیانت خواندن سیاست های دولت قبلی چه رویکردی خودشان اتخاذ نمایند،که متفاوت از "خیانتهای روحانی و ظریف" باشد.

آیا اگر همین توافقی که دیروز با رافائل گروسی صورت گرفت،در زمان روحانی اتفاق افتاده بود "خیانت" دیگری به پرونده خیانت های شان اضافه نمیشد و دست کم مجلس انقلابی با احضار جوادظریف خواهان ورود به توافق جدید،ببخشید "خیانت" جدید نمیشد؟